به گزارش ایثارنیوز، آقا سعید از ۱۸ سالگی وارد دانشگاه امام حسین(ع) و بعد هم دانشگاه عاشورا هوا و فضا شد. بعد از فارغ التحصیلی هم در بخش عملیات موشکی مشغول به خدمت شد. اوج کار او در جنگ ۱۲ روزه و بعد هم ۱۰ روز از جنگ رمضان بود.

او ۲۰ اسفند ۱۴۰۴ در حالی به شهادت رسید که مثل امام حسین(ع) سر بر بدن نداشت و پیکرش را از قرآنی که در جیبش بود، شناسایی کردند.

همسر شهید درباره روحیات آقا سعید می‌گوید: من و همسرم زیاد برای هم نامه‌نگاری می‌کردیم. روز پاسدار یا روز تولد که می‌شد برای هم نامه می‌نوشتیم. همسرم اول دی ۱۴۰۳ نامه‌ای نوشته بود که گذاشته بودم داخل کیف پولم. وقتی شهید شد، قابش کردم تا یک وقت پوسیده و پاره نشود و برای همیشه به یادگار بماند.

آقاسعید ۲۰ اسفند ۱۴۰۴ در اطراف قزوین در حمله جنگنده‌های آمریکایی صهیونیستی شهید شد.

یکی از همکاران آقا سعید تعریف می‌کرد: بر اثر شدت انفجار شناسایی پیکر شهید سخت بود. وقتی بالای سر پیکرش رسیدیم، مثل امام حسین(ع) سر نداشت. سعید یک جلد قرآن در جیبش بود و همیشه وقتی می‌خواست بنشیند و استراحت کند، آن قرآن را می‌خواند. ما سعید را از قرآن توجیبی‌اش شناسایی کردیم.نکته جالب اینجاست که گوشی تلفن همراه همسرم کلا داغون شده بود. انگشتر عقیق که در دست راستش بود، اصلا پیدا نشد‌. حلقه ازدواج‌مان هم داغون شد و به دستم رسید. اما قرآنش سالم ماند.

انتهای پیام/