شهید مدافع امنیت «محمدجواد نوجه‌دهیان»؛ بسیجی‌ای که ایستاد تا مسجد در آتش نسوزد

به گزارش ایثارنیوز، بار دیگر، امنیت این سرزمین با خون یکی از جوانان مؤمن و غیرتمندش امضا شد. شهادت بسیجی مدافع امنیت، محمدجواد نوجه‌دهیان، نه‌تنها یک خبر، بلکه روایتی عمیق از ایثار، مسئولیت‌پذیری و دفاع آگاهانه از آرامش مردم و حرمت مقدسات است. او از جمله جوانانی بود که در بزنگاه خطر، آسایش شخصی را کنار گذاشت و با دستانی خالی اما دلی سرشار از ایمان، در برابر موج آشوب و ناامنی ایستاد؛ ایستادنی که به قیمت جانش تمام شد و نام او را در شمار شهدای مدافع امنیت جاودانه کرد.

تشییع باشکوه شهید مدافع امنیت در مشکین‌دشت

مردم همیشه در صحنه و قدرشناس مشکین‌دشت، صبح جمعه با حضوری پرشور و معنادار، پیکر مطهر بسیجی شهید محمدجواد نوجه‌دهیان را از خیابان شهید هدایتکار و از مقابل بانک ملی تا گلزار شهدای این شهر بدرقه کردند. جمعیتی که با چشمانی اشک‌بار و دل‌هایی آکنده از اندوه و افتخار، آمده بودند تا با فرزند شهیدشان وداع کنند؛ جوانی که امنیت محله و حرمت مسجد را بر جان خود ترجیح داد.

فضای تشییع، آمیخته‌ای از حزن و حماسه بود. شعارهای مردم، ذکر مصیبت و صلوات، پرچم‌های برافراشته و تصاویر شهید، همگی گواه پیوند عمیق مردم با فرهنگ ایثار و شهادت بود. این مراسم، بار دیگر نشان داد که ملت ایران، قدردان مدافعان امنیت است و راه شهیدان را فراموش نخواهد کرد.

روایت رسمی از حادثه شهادت

سرهنگ پاسدار ابراهیم نوروزی‌فر، مسئول روابط عمومی سپاه استان البرز، با تشریح جزئیات این حادثه گفت: شهید محمدجواد نوجه‌دهیان شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه، در مسیر تأمین امنیت عمومی مردم و جلوگیری از آتش‌زدن مسجد صاحب‌الزمان (عج) شهرک بعثت توسط آشوبگران و عوامل وابسته به جریان‌های صهیونیستی و آمریکایی، به‌شدت مجروح شد.

وی افزود: این بسیجی غیور در حالی وارد میدان شد که هدفش صرفاً دفاع از مردم، حفظ آرامش محله و صیانت از حرمت مسجد بود. اما در جریان این مأموریت مردمی، بر اثر اصابت جسم سخت به ناحیه سر، دچار جراحات شدید شد و علی‌رغم تلاش‌های شبانه‌روزی کادر درمان، سرانجام بامداد دوم بهمن‌ماه به شهادت رسید.

نوروزی‌فر همچنین اعلام کرد: پیکر مطهر این شهید والامقام پس از مراسم تشییع در مشکین‌دشت، پس از نماز جمعه نیز با حضور گسترده مردم شهیدپرور شهرستان فردیس تشییع خواهد شد.

ایستادن در دل آشوب؛ روایت یک غیرت

شهادت محمدجواد نوجه‌دهیان به شامگاه پرالتهاب ۱۸ دی‌ماه بازمی‌گردد؛ شبی که شهرک بعثت مشکین‌دشت، صحنه آشوب و ناامنی شد. خبر تلاش عده‌ای برای تخریب و آتش‌زدن مسجد صاحب‌الزمان (عج)، قلب هر انسان مؤمنی را به درد می‌آورد. مسجدی که برای مردم محله، فقط یک بنا نبود، بلکه مأمن آرامش، عبادت و همدلی به شمار می‌رفت.

محمدجواد، با شنیدن این خبر، آرام ننشست. احساس مسئولیت، غیرت دینی و تعهد اجتماعی، او را به میدان کشاند. بدون تجهیزات خاص و صرفاً با اتکای به ایمان و شجاعت، در برابر آشوبگران ایستاد؛ نه برای درگیری، بلکه برای جلوگیری از ناامنی و دفاع از حرمت خانه خدا.

او در همان لحظات پرخطر، هدف حمله قرار گرفت و ضربه‌ای سنگین به سرش وارد شد؛ ضربه‌ای که آغاز مسیر سخت مجروحیت و در نهایت، شهادت او بود.

روزهای سخت انتظار؛ از مجروحیت تا شهادت

پس از انتقال فوری به مرکز درمانی، روزها و شب‌های دشواری برای شهید محمدجواد نوجه‌دهیان آغاز شد. او در حالی که با جراحات عمیق دست‌وپنجه نرم می‌کرد، روزهای متمادی را در شرایطی سخت گذراند. خانواده، دوستان و همرزمانش، با امید و دعا، چشم‌انتظار بهبود او بودند و کادر درمان، تمام تلاش خود را برای نجات این جوان فداکار به کار گرفتند.

اما شدت آسیب‌ها، مجال ادامه نداد. سحرگاه دوم بهمن‌ماه، محمدجواد آرام و بی‌هیاهو، دعوت حق را لبیک گفت و به قافله شهدای مدافع امنیت پیوست؛ شهدایی که بی‌ادعا می‌آیند و بی‌توقع، جان خود را فدای آرامش جامعه می‌کنند.

روایت خانواده؛ پدری که تک‌پسرش را «تشنه» به خاک سپرد

داغ شهادت جوان سنگین است، اما وقتی پای تک‌پسر در میان باشد، این داغ جان‌سوزتر می‌شود. پدر شهید محمدجواد نوجه‌دهیان، این روزها با صدایی بغض‌آلود از مظلومیت فرزندش می‌گوید؛ از جوانی که تنها جرمش دفاع از مسجد و امنیت مردم بود.

او می‌گوید: «چه پدرکشتگی باهاش داشتن؟ پسرم با اونها چکار کرده بود که این‌طور با سنگ و بتن به سرش کوبیدند؟» این پرسش، فریاد دردی است که پاسخش، چیزی جز کینه و دشمنی با ایمان و امنیت نیست.

پدر، از ۱۴ شبانه‌روز انتظار پشت درهای آی‌سی‌یو می‌گوید؛ از لحظه‌هایی که با هر صدای دستگاه، جانش می‌لرزید. از تشنگی پسرش در روزهای کما؛ تشنگی‌ای که آب را برای پدر حرام کرده است. «پسرم لب‌تشنه رفت… من چطور آب بخورم؟»

روز وداع، برای این پدر، قیامتی تمام‌عیار بود. وقتی برای آخرین بار، صورت فرزندش را دید، دل کندن برایش ممکن نبود. او می‌دانست این آخرین دیدار است؛ دیداری که تمام خاطرات ۲۵ ساله را در چند لحظه خلاصه کرد.

پیام شهادت؛ امنیت، حاصل ایثار

شهادت بسیجی مدافع امنیت، محمدجواد نوجه‌دهیان، بار دیگر حقیقتی روشن را یادآور شد: امنیت امروز جامعه، نتیجه فداکاری و ایثار جوانانی است که در لحظه خطر، جان خود را سپر مردم می‌کنند. او نماینده نسلی بود که اجازه نمی‌دهد مقدسات هتک حرمت شود و آرامش جامعه قربانی آشوب و ناامنی گردد.

نام این شهید والامقام، امروز در کنار دیگر شهدای مدافع امنیت می‌درخشد؛ جوانی که با دستان خالی اما ایمانی راسخ ایستاد و نشان داد راه شهادت، همچنان زنده و جاری است. راهی که با خون شهیدان، استوار مانده و خواهد ماند.